ਬਾਹਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ - ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਹ ਅਧਿਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ -
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਡਾ ਰਵੱਈਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਸਾਡੇ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਮਨ ਹਰ ਘਟਨਾ ਪ੍ਰਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ - ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ।
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਡਾ ਰਵੱਈਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਸਾਡੇ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਮਨ ਹਰ ਘਟਨਾ ਪ੍ਰਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ - ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ।
ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨਾਲ - ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਿੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਰਹੀਏ - ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅਸੀਂ ਹਰ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਹੀ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ।
' ਰਾਜਨ ਸਚਦੇਵ '
Reading Punjabi after a long long time. Very apt thought. Practice is what I lack.
ReplyDeleteNayyar